شمارهٔ ۲۶۰

هوش مصنوعی: ای سنبل تازه‌ای که در دسته‌های خود بر آب می‌افشانی و زیبایی خود را به نمایش می‌گذاری.

هوش مصنوعی: خط زیبای تو مانند بنفشه‌ای است که به شکل گیاهی درآمده و قامت تو همچون درخت صنوبر است که زیبا و خوشبخت است.

هوش مصنوعی: آن هندی دلیر تو در چین، دل مردان شجاع را می‌شکند.

هوش مصنوعی: در چشمان من تصویر زیبایی تو همچون درخت سرو است که از کنار چشمه می‌روید.

هوش مصنوعی: حرف زدن و صحبت کردن در مورد پسته، وقتی که دهن شیرین شکر وجود دارد، بی‌فایده و بی‌معنی است.

هوش مصنوعی: زمانی که زلف‌های تو در هم پیچید و به هم tangled شد، انگار که رشته‌ی وجود ما بریده شده است.

هوش مصنوعی: توجه کن که نباید فرصت را از دست بدهی، زیرا ممکن است روزی دیگر نتوانی از این قید و بندها رهایی یابی.

هوش مصنوعی: از خواب بیدار شو و صبح زود، نگاهی به نور سحرگاهی که بر افق نشسته بینداز.

هوش مصنوعی: دل خسته و ناتوان من به زنجیر زیبایی‌های تو بسته شده است.