رباعی شمارهٔ ۹۱

هوش مصنوعی: آیا می‌دانی که از این دنیا چه چیزهایی را از دست داده‌ام؟ هیچ، و از آنچه که در این روزگار به دست آورده‌ام، هیچ.

هوش مصنوعی: من شمع شادی و خوشی هستم، اما وقتی نشستم و آرام گرفتم، واقعاً هیچ حسی از خوشی ندارم. و وقتی که این حس شادابی و خوشی فرو می‌ریزد، باز هم هیچ چیز برای من باقی نمی‌ماند.