رباعی شمارهٔ ۲۸۲

هوش مصنوعی: ای آرامش جان من، جانم از نداشتنت رنج می‌برد و ای قبله‌ی نگاه من، چشمانم از دوری تو دلتنگ هستند.

هوش مصنوعی: من با دشمن خود کنار آمده‌ام و دور از تو، از دوری تو آتش‌سوزی را تحمل می‌کنم.