رباعی شمارهٔ ۲۳۶

هوش مصنوعی: من مانند خورشید و نیلوفر زیبا هستم، ولی در عین حال دلم پر از اشک است، حتی وقتی که لبخندی شیرین بر لب دارم.

هوش مصنوعی: چهره‌ام رنگ باخته و بدحال هستم، مانند شبی بدون زندگی که در غم غرق شده‌ام. اما در طول روز، به خاطر تو روح تازه‌ای پیدا می‌کنم.