شمارهٔ ۳۵۲

به خواری در ذات هیچ چیز نگاه نکن؛ چرا که درون آنها دل گویایی است که تو زبانش را نمی‌دانی.

در هر دل، دردی هست و در هر خاک، گُلی. مبادا که آنها (دِل و گِل) را خوار بشماری.