شمارهٔ ۳۵۱ - در هزل

هوش مصنوعی: اگر به اهل بغداد نگاه کنی، زنان را در طبقات مختلف می‌بینی که در حال رفت و آمد و فعالیت هستند.

هوش مصنوعی: هاون نقره‌ای که زعفران را می‌ساید، بی‌خبر از وزن سنگین دسته‌اش است.

هوش مصنوعی: زعفران که در هاون‌ها ساییده شده، به اندازه‌ای فشرده و تنگ است که اگر زعفران تنگ و فشرده‌ای را ببینی، به یاد این حالت می‌افتی.

هوش مصنوعی: هر دو هفته یک‌بار سنگ‌های قیمتی زیبا و درخشان را می‌بینی که مانند حقه‌های شفاف و مزین به نقره هستند.

هوش مصنوعی: در اطراف غار، که به رنگ نقره‌ای و پر از سبزه است، می‌توانی چشمه‌ای گوارا و زلال را تماشا کنی.

هوش مصنوعی: دو ماده‌گره به هم پیوسته را می‌بینی که مانند دو ستاره در صورت فلکی جوزا و فرقدان در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند.

هوش مصنوعی: چ four بالش مانند نقره در جلو و عقب قرار دارد و دو طرف آن با پارچه نرم و لطیف پوشیده شده است.

هوش مصنوعی: وقتی که صداهای افغانی به آرامی بر روی سقف‌ها و فضا پخش می‌شود، تو آسمان را می‌بینی که پر از لایه‌ها و طبق‌های مختلف است.

هوش مصنوعی: این عبارت به این معناست که زندگی یا وضعیت موجود، شبیه به سر و صدای بی‌مورد و بی‌فایده‌ای است که همه جا را پر کرده و موجب ناله و فغان در سراسر عالم شده است. به نوعی، نشان‌دهنده‌ی عدم رضایت و درد و رنجی است که در زندگی وجود دارد.

هوش مصنوعی: ای برادر، بیا و زود باش... وقتی این‌طور دیدی، عمل کن.

هوش مصنوعی: آب و زندگی از بین رفته و نشاط و رونق آبادی از دست رفته است. تا زمانی که علم و دانش آن‌ها به این شکل درک شود، هیچ‌چیز تغییر نخواهد کرد.

هوش مصنوعی: بس کن این حرف‌های بی‌محتوا را، خاقانی! که از این سخنان بی‌ارزش، آسیب‌های روحی زیادی به وجود می‌آید.

هوش مصنوعی: اگر به حجاب و زرق و برق ظاهری زنان توجه کنی، مانند آنها دچار ضرر و زیان خواهی شد.