غزل شمارهٔ ۳۳

 امروز بخت و اقبال زشت من  تیره و تار شده است. ای پروردگار من ! این غم و اندوه بدبختی من از چه جهت است؟

دل من مانند اسبی و غم مانند گودالی است. چگونه این اسبِ دل را از گودالِ غم عبور دهم وقتی که ناتوان و زار گشته است.

امروزه فلک و روزگار ظالم وستمکار با من قصد صلح و دوستی ندارد بلکه تماماً قصد تندی و خشونت و تعدی دارد.

کار و عمل این روزگار در نادرستی و کجی ، مانند کشتی ای شده است که افسارش در پشتش است. ( یعنی برعکس و وارونه عمل میکند و کژ رفتار است )

امروزه ، بخت و اقبال مانند زن و خدمتکار مطیع روزگار است. زیرا روزگار مانند پادشاه ری و قم است ( وسعت قلمروش وسیع است )

هرکسی که دارایی و ثروت و مقام و منسبت بدست بیاورد ، پستی و حقارت نیز مانند سگ ، دنباله روی آنها خواهد آمد. ( فرومایه و خوار میشود )

تا زمانی که به درگاه خداوند روی نهادی و به او تکیه کرده ای ، مال و منال دنیا مانند سگی میماند که دمش را حلقه کرده است و رام و آرام از صاحبش پیروی میکند. (  مادیات برایت بی ارزش میشوند )

دوباره وقتی که از خدا روی برگردانی و به مردم محتاج شوی، مادیات در نظر انسان های حقیر و پول پرست و مادی گرا جای خدا را میگیرد. ( مال و ثروت جایگزین خدا میشود و تو برایش کار خواهی کرد ) 

عجیب است که خاقانی به دنبال بخشندگی و جوانمردی میگردد! زیرا جوانمردی و سخاوت در همه جا و در همه کرانه های جهان از میان رفته است و یافتنی نیست.