شمارهٔ ۱۱۳ - مطلع دوم

هوش مصنوعی: نگهبانان این دیوار آبی در روزها نابینا هستند یا فقط افراد با بصیرت می‌توانند ببینند.

هوش مصنوعی: جهان مانند دریایی از گل و لای است که در آن، آتش به دور حلقه‌ای از خاک قرار دارد.

هوش مصنوعی: در این دنیا، تلاش و اراده انسان مانند مسیح از پل آبگون عبور می‌کند و به سوی آتش می‌رود. به عبارت دیگر، آنکه همت و اراده قوی دارد، می‌تواند از سختی‌ها گذر کند و به جایی بهتر برسد.

هوش مصنوعی: تو نمی‌توانی نقطه‌ای که در درون دایره وجود دارد، از داخل پرگار خارج کنی.

هوش مصنوعی: مثل یک الاغ که از دو رنگ متفاوت پوشیده شده، حال من این است که یک قدم ثابت می‌ایستم و گام بعدی‌ام در جاهای مختلف است.

هوش مصنوعی: دنیا کیست؟ او زنی فریبکار است که در خانه‌اش تنها نیرنگ و فریب می‌باشد.

هوش مصنوعی: در اینجا اشاره به هفت لایه یا پرده وجود دارد که زشتی‌ها و ناپاکی‌ها در آن مانند یک مکان ناخوشایند و بی‌ارزش حضور دارند. این بیان نشان‌دهنده ناپسندی و نادرستی آن اشیاء و یا حالاتی است که در این پرده‌ها وجود دارد.

هوش مصنوعی: عقل در حالت خالص و ناپخته‌ای است و ستاره‌ها هم به نوعی، سرنوشت و شانس‌هایی برای آن افراد دارند که هنوز تجربه و آگاهی کافی را ندارند، در حالی که حسادت نسبت به کسانی که تازه به تجربه و قدرت رسیده‌اند وجود دارد.

هوش مصنوعی: به جلو آسمان دست دراز نکن، چون آسمان فقط یک ظرف پر از خاک است.

هوش مصنوعی: اگر به اندازه‌ی عقل و خردت یک درهم داشته باشی، چه فایده‌ای دارد که با دست کوچک خود مانند دینار بگیری؟

هوش مصنوعی: به خاطر نیازهای روحی‌ات، دیگران را ناراحت می‌کنی، زیرا خودت از درون حس آزار و رنج می‌کنی.

هوش مصنوعی: اگر در دل کسی آز و کینه برانگیزد، مانند این است که آتش را در سرکه بگذاری؛ نتیجه‌اش روشن شدن و زنگار گرفتن است.

هوش مصنوعی: وقتی عمر انسان به پایان می‌رسد، چه نیازی به غم و اندوه درباره معشوق و مشکلات زندگی وجود دارد؟

هوش مصنوعی: چون حیوان مرده به زمین افتاده و بوی بدی پخش کرده است، کسی برایش دلسوزی نمی‌کند و هیچ کس منتظر حمایت فردی برای نعل‌بندی یا دامپزشکی نیست.

هوش مصنوعی: زمانی که سر بر تن نیست، دیگر کسی به خود نمی‌بالد که تاج و دستار را بدهد.

هوش مصنوعی: مبادا که کسی از خویش و نیاکانش غافل باشد، مانند کسانی که فقط به نام و شهرت خود می‌بالند و از ریشه و اصل خود بی‌خبرند.

هوش مصنوعی: عمر مانند جام جمی است که اگر بشکند، خرد و کوچک خواهد شد و به همین دلیل باید با احتیاط و دقت از آن مراقبت کرد.

هوش مصنوعی: شکستن مثل گوهر ارزشش کم است و نگه داشتن مثل جیوه کار سختی است.

هوش مصنوعی: او به خاطر ترس از مرگ رستم، همواره نگران زندگی افراسیاب است و مانند گروهی آواره به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: عمر تو را به راحتی مانند پولی نقد از تو گرفته‌اند، همانند کسی که در بازار قدیمی به دنبال سودهای جدید است.

هوش مصنوعی: زمانی که بهترین دارایی‌ات از دستت رفت، هر چیزی که به نظرت سودمند می‌آید، در واقع زیان محسوب می‌شود.

هوش مصنوعی: بر روی بخت همچون موی ساز، موی من هم با هر تار خود نغمه‌ای را سر می‌دهد.

هوش مصنوعی: زنبور عسل و ساز موسیقی بهار و شکوفه را زیباتر و دل‌نوازتر می‌کند.

هوش مصنوعی: در روز عروسی گل، تعجبی ندارد اگر دست درخت چنار را با حنا رنگ کنند.

هوش مصنوعی: روز خوشبختی برادر مانند روزی است که خیاط پسر عمو در کارش تلاش می‌کند.

هوش مصنوعی: سرنوشت جوان، محافظت کننده عمر است و چشم آگاه، نشانه‌ای از زیبایی چهره.