شمارهٔ ۱

هوش مصنوعی: بیا و جام سرخ شراب را بردار، که شادی درون و بیرون را به ارمغان می‌آورد.

هوش مصنوعی: مرا چنان در خوشی و سرمستی غرق کن که دیگر نتوانم تفاوت بین کوه و دشت را تشخیص دهم.

هوش مصنوعی: وقتی که از شراب سرم شلوغ می‌شود، نمی‌توانم در شمار دنیا بمانم.

هوش مصنوعی: من از نوشیدن شراب که به من آسیب رسانده است، رنج می‌کشم و به زودی دوباره به یاد آن شراب تلخ برمی‌گردم.

هوش مصنوعی: بیشتر از این، شراب را بر زمین بریز تا اینکه مغز قارون را مست و خراب کند.

هوش مصنوعی: تا زمانی که شادی او از دل مردم گنجینه‌ای پنهان را به نمایش می‌گذارد.

هوش مصنوعی: آسمان علم و دانش را بر دو گروه از مردم فرود آورد و به آن‌ها افتخار و مقام بخشید.

هوش مصنوعی: شراب را در جام بریز و آن را بلند کن، سپس به موسیقی زیبا گوش بده.

هوش مصنوعی: دستمال لطیفی را بر چنگ بکش و بار گل سرخ را گرم کن.

هوش مصنوعی: برای اینکه از غم شکست لشکر بگریزم، شب به کمین می‌نشینم.