شمارهٔ ۴۱ - وله ایضاً فیه

هوش مصنوعی: دعاگو انتظار داشت که سرنوشت او را به خوبی رقم بزند و عمرش به گونه‌ای باشد که همواره در کنار او باشد.

هوش مصنوعی: با دقت و احترام خاصی، به گونه‌ای که از دیگران متمایز شود، مورد توجه و محبت قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: وقتی که انسان از خاک و سرشت خود احساس بزرگی و علو مقام کند، به آسمان نزدیک‌تر می‌شود و با آن هم‌سایه می‌گردد.

هوش مصنوعی: در ذهن او هیچ تصوری از این موضوع وجود ندارد که انسان می‌تواند در فقر و بی‌چیزی قرار بگیرد و به دنبال چیزهایی باشد که او را به رنج و تنگنا دچار کند.

هوش مصنوعی: در چنین شرایط و اوضاع دشوار، تحمل سختی‌ها و مشکلات باعث می‌شود که فرد به نوعی خود را در برابر آن سختی‌ها مقاوم کند.

هوش مصنوعی: هنوز امیدی وجود دارد که روزی دوباره خوشبختی به سراغش بیاید.

هوش مصنوعی: زمانی که سرنوشت خوب و موفق بر زندگی تو سایه افکند، به طور حتم پایان آن بهتر از آغاز آن خواهد بود.

هوش مصنوعی: اگر این آرزو به حقیقت بپیوندد، در این درگاه با صد ناز و بخشش به ما روی خواهد آورد.

هوش مصنوعی: اگر اینطور ادامه دهد، دیگر زحمت‌ها به هم ربطی نخواهند داشت و آن مسیر دوباره به حالت قبلی برنمی‌گردد.