شمارهٔ ۸۳۴

هوش مصنوعی: چنان محبتت در تمام وجودم نفوذ کرده است که انگار رگ‌های بدنم به ریشه نخل محبت تبدیل شده‌اند.

هوش مصنوعی: مدت زیادی در حالت عدم وجود به سر بردم و زندگی راحتی داشتم، اما حالا که در این جسم قرار گرفته‌ام، احساس می‌کنم به دام افتاده‌ام.

هوش مصنوعی: جان من فدای تو، در غیاب زیبایی‌ات، مانند گلی که در فصل بهار پژمرده شده‌است، وجودم از درد و غم خشکیده گشته است.

هوش مصنوعی: مدتی در لباس‌های مختلف و گوناگون زندگی کرده‌ام، اما در نهایت به مرحله‌ای رسیدم که برهنه و بدون پوشش به خودم نگاه می‌کنم.

هوش مصنوعی: من در پی عشق او از غم جدایی تا سپیده دم سوزاندم، مانند شمع که در نهایت در عشق او ذوب شد و تمام وجودم را تحت تاثیر قرار داد.