شمارهٔ ۷۰۸

هوش مصنوعی: من در دل خود اضطرابی احساس می‌کنم، در حالی که آرامش آن همیشگی و شوخ و شنگ است. اما از سکوتی که در آن نه صدایی می‌آید و نه جنبشی، ناله‌ای می‌زنم که به سمت یک آهنگ ملایم و زیبا می‌رود.

هوش مصنوعی: هر لحظه از آغوش تو جدا می‌شوم و دلم بیشتر برایت تنگ می‌شود، اما در نهایت بار دیگر از دل تنگی به سوی تو خواهم آمد.

هوش مصنوعی: امروز چشم بد از زیبایی‌های دلربا دور است؛ اما چهرهٔ ساده و نگاه بازی که پر از نیرنگ است، جذاب‌تر به نظر می‌آید.

هوش مصنوعی: چشم‌های زیبا و مژگان او به قدری جذاب و دلربا هستند که می‌توانند دل‌های سخت و سنگین را به راحتی تسخیر کنند، حتی از نیروی آهنین و سخت هم قوی‌ترند.

هوش مصنوعی: اگر از خود غافل هستی، چرا به عیب دیگران نگاه می‌کنی؟ مگر نه اینکه هیچ کس به اندازه تو بی‌شرم و بی‌عار و بی‌ننگ نیست؟

هوش مصنوعی: از کسی انتظار دارم که در سختی‌ها و خوشی‌ها همیشه با من باشد، به من محبت و توجه بیشتری کند و در دوستی صداقت بیشتری از خود نشان دهد.