شمارهٔ ۵۷۲

هوش مصنوعی: وقتی از خودم فاصله گرفتم و به میهمانی محبوبم رفتم، به من اجازه داده‌اند که از میان دیگران به سمت او بروم.

هوش مصنوعی: من به سرنوشت خود می‌خندم یا به شرایط زمانه‌ام که همچون گلی لبخند زده‌ام.

هوش مصنوعی: هر تار موی من با عشق و اتحاد پر از شور و نشاط است، به گونه‌ای که از دل من عشقی مانند پیمانه‌ای لبریز از محبت یارم سرازیر شده است.

هوش مصنوعی: وقتی که عشق و زیبایی او دل را شاد می‌کند، چشمانم از اشک و غم مثل ابرهای بهار بارانی‌تر شده است.