شمارهٔ ۳۰۰

هوش مصنوعی: زندگی برای بیدل، مانند گلشنی داغ و چمنی بی‌روح است، جایی که امیدش به مانند غنچه‌ای گلی است که از دلش زخم می‌خورد.

هوش مصنوعی: در باغ، درخت بید اگر سر نداشته باشد و به حال خود رها شود، خوش‌آمد نیست. زیرا برای رسیدن به آزادگی و عشق واقعی، مانند مجنون، باید به زحمت و تلاش بیشتری نیاز باشد.

هوش مصنوعی: راست‌گوها در حقیقت و باطن، از دیگران متفاوت نیستند و مانند سرو، در زیبایی و کمال، با هم یکی هستند.

هوش مصنوعی: از مژه‌هایم اشک‌هایی می‌ریخت که بر دامنم افتاد، اما از حال دل خودم خبر ندارم که چگونه است.