شمارهٔ ۲۸۲

هوش مصنوعی: هیچ وقت این جسم خسته و غمگین بدون پیچیدگی و مشکلات نیست و اگر حتی روح من به آرامش برسد، باز هم نمی‌تواند از خواب و غم فرار کند.

هوش مصنوعی: آه، چه حیف که بدن مثل یک فانوس سوز و روشنایی عشق را ندارد! و افسوس بر دل که اگر به رنگ غنچه، آغشته به خون نباشد، چگونه می‌تواند احساسات واقعی و عمیق را نشان دهد؟

هوش مصنوعی: در سرنوشت ما نوعی اضطراب وجود دارد و کسانی که دل‌شان را از دست داده‌اند، حتی در خواب هم آرامش ندارند و بخت ما را در حیرت و سردرگمی قرار داده است.

هوش مصنوعی: در تلاش برای ساختن و پیشرفت، دردی از وضعیت نیازمندی ندارم. سرباز من به دنبال جبهه‌ای است که مانند هلال ماه زیبا و خوشبو باشد.