شمارهٔ ۲۱۶

هوش مصنوعی: ذوق و شوق من از دنیای مادی و چیزهای مادی به مقدار زیادی است. نور و روشنایی من مانند روشنایی ماه است که با شمع کافوری‌ام همراه است.

هوش مصنوعی: ای ساقی، هنوز از شدت طبع من آگاهی نداری؛ من به شراب نیازی ندارم، همین آب برایم کافی است.

هوش مصنوعی: اگر به هدفم نرسم، به خاطر کم‌همتی من نیست. من در پی دستیابی به آن گوهر نایاب هستم، و همین برایم کافی است.

هوش مصنوعی: این چشم‌ها حیف است که حتی یک قطره اشک نریزد؛ چرا که این اشک‌ها باعث زینت دریا هستند و برای سیراب کردن، به همین اندازه هم کافی است.

هوش مصنوعی: چراغ من به خاطر نور عشق روشن است و کافی است که سایه محبت آن خورشید جهانتاب بر سرم باشد.