شمارهٔ ۲۰۲

هوش مصنوعی: دل شیدای ما به قدری زیبا و رنگین است که جلوه‌اش همواره روشن و جذاب است، اما در عین حال، آه و ناله‌های ما به اندازه‌ی طاووسِ بدبختی‌های ما غمگین و تلخ است.

هوش مصنوعی: ما در بالای عرش، شور و حال نیازی نداریم و آسمان، نماد درد و رنجی است که در دل استقلال و بی‌نیازی ما نهفته است.

هوش مصنوعی: ابتدا به نام و فکر سلطنت و دیوانگی آن اشاره شده است و در ادامه گفته می‌شود که سایه‌ی بال یک پرنده‌ی بزرگ، نماد آرزوها و رویاهای ماست.

هوش مصنوعی: آزادی ما باعث رونق عالم مجردات است و زیبایی وجود ما به خاطر پوست برهنه‌ای است که بر تن داریم.

هوش مصنوعی: اگر به عمق وجود خود پی ببری و خودشناسی کنی، به مقام عارفانه می‌رسی و از این طریق باعث پیدایش دنیایی ارزشمند خواهی شد.