شمارهٔ ۲۴۴

هوش مصنوعی: رعدی خیره‌کننده بر لوح اسرار می‌تابد که نزدیک است نورهایش را محو کند.

هوش مصنوعی: آتشی روشن شد از جانب کوه طور، و دل به سمت آن شگفتی پرواز کرد، مانند موسی که به سوی آن آتش رفت.

هوش مصنوعی: چشم‌انتظار نشسته‌ایم و در حال انتظار هستیم که آتش شور و هیجانی به سوی ما بیاید.

هوش مصنوعی: شعله‌ای به وجود آورد که نار و نورش آتش به انبار افکار و اندیشه‌ها بیافزاید.

هوش مصنوعی: این جمله به ما می‌گوید که حقیقت وجودی یار و معشوق یکی است، اما نام‌ها و صفات مختلفی که برای او به کار می‌رود، شمارش‌ناپذیر و بی‌شمار هستند. به عبارتی دیگر، هر شخص می‌تواند با دیدگاه‌ها و احساسات مختلفی به یار خود نگاه کند و این تنوع نام‌ها و وصف‌ها، ناشی از تقابل دیدگاه‌ها و تجربه‌های فردی است.

هوش مصنوعی: زمانی که یار هر یک از ما را به طور جداگانه دید، مانند این بود که او از میان هزار و یک نفر دیگر نمایان شد.

هوش مصنوعی: اگر از گذشته آنچه را که داری، کنار بگذاری، هیچ چیز باقی نمی‌ماند جز دوست و همراه.

هوش مصنوعی: با آنکه ما دو نفر هستیم، وقتی که حقیقت و وحدت را می‌بینیم، این وحدت از تکرار و دوگانگی پاک و خالص است.

هوش مصنوعی: رودخانه دائم در حال حرکت و جاری بودن است و در این سال نیز، مانند گذشته، به ساختن و ادامه دادن به زندگی مشغول است.

هوش مصنوعی: دیوار و سقف خانه به تو می‌گویند که در اینجا چیزی جز خدا وجود ندارد.

هوش مصنوعی: در این صحبت‌ها و گفتگوها، لب را باید بست و نباید چیزی گفت. اینجا جای بیان سخنان نیست و بهتر است از شراب گفتار دست برداری.