برگردان به زبان ساده
باز گل اسباب معشوقی به بستان ساز کرد
بلبل بیدل نوای عاشقی آغاز کرد
هوش مصنوعی: پرندهای عاشقانه به باغ بازگشت و با صدای دلنشین خود، عشقش را ابراز کرد و گلها را به معشوقش تقدیم کرد.
خوش برآمد فال برگ بزم عشرت ساختن
چون صبا بهر تفؤل دفتر گل باز کرد
هوش مصنوعی: فال با خوشی پیش آمد و به مانند نسیم، برای خواندن دعا و خوشبختی، دفتر گل را گشودند.
در چمن هر غنچه رازی داشت در دل سر به مهر
لطف باد صبح ما را واقف آن راز کرد
هوش مصنوعی: در باغ، هر غنچهای داستانی پنهان داشت و صبحگاه با نسیم ملایمی، ما را با آن راز آشنا کرد.
پای کوبان گشت گلشن کن که بهر مقدمت
سبزه هر جای از حریر سبز پای انداز کرد
هوش مصنوعی: با شادی و سرور به استقبال تو آمدهاند، بهطوریکه بهعنوان خوشامدگویی، در هر گوشهای از چمنزار، سبزههای نرم و لطیف پهن کردهاند.
از شکوفه بس که شد شاخ درخت آراسته
اهل دل را در هوایش مرغ جان پرواز کرد
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی شکوفهها، درخت آراسته و سرسبز شده است و این براق بودن باعث شده که روح و جان اهل دل شاداب شود و مانند پرندهای در آسمان پرواز کند.
سبزه برزد از زمین سرگل نمود از شاخ روی
بس که بلبل رفتگان باغ را آواز کرد
هوش مصنوعی: سبزه از زمین روییده و درخت گل را به زیبایی نمایان کرده است، چون بلبل با آواز خود باغ را پر کرده و یادآور خاطرات گذشته است.
کرد فرش شاهدان دراعه را در پای گل
زاهد خود بین که عیب رند شاهد باز کرد
هوش مصنوعی: چشمان خود را به تماشای زاهد دعوت کن، در حالی که زیبایی و جذابیت شاهدان را بر روی فرش خود گسترده است. به این ترتیب، معایب رند و فریبنده خود را به نمایش میگذارد.
روح حافظ را صبا ز انفاس جامی تحفه برد
از خراسان چون گذر بر خطه شیراز کرد
هوش مصنوعی: نسیم روحافزای صبا با خود بویی از جامی به همراه آورد و آن را از خراسان به شیراز آورد.
آن سخندان لطف لفظ و دقت معنی چو دید
آفرین بر جودت طبع سخن پرداز کرد
هوش مصنوعی: زمانی که سخنرانان با نیکی و زیبایی کلام و عمق معنا آشنا شدند، محو طبع بخشنده تو شدند و بر خلاقیت و سخن سراییات آفرین گفتند.
