برگردان به زبان ساده
ز سدره طوبی اگر آمدن سوی تو تواند
به پایبوسی سرو تو خویش را برساند
هوش مصنوعی: اگر درخت طوبی از سدره که در آسمان است به سوی تو بیاید، میتواند به پایبوسی و ديدار تو برسد.
چنان ز چشم تو بیمار شد که از نم شبنم
شکوفه بر لب نرگس به پنبه آب چکاند
هوش مصنوعی: آنقدر به چشمان تو دل بسته شدم که مانند گلی که بر لب نرگس میروید، از قطرات شبنم لطافت و زیباییاش را به جانم میریزد.
نهال سرو روان گر رسد به چشمه چشمم
به یاد قد تواش برکنار خویش نشاند
هوش مصنوعی: اگر نهال سرو به چشمانم بیفتد، یاد قدت را در کنار خود حس میکنم.
ز مهر و مه سپر تو به تو چه سود فلک را
چو تیر آن دل من ز هر دو می گذراند
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره میکند و میگوید که محبت و زیبایی او برای خود شخص معنایی ندارد، چون دل او از این عشق و زیباییها عبور کرده است. به عبارتی، دل او به جای آنکه تحت تاثیر زیباییهای دنیایی قرار بگیرد، فراتر رفته و در پی چیزهایی عمیقتر است.
غمی که دادیم آن را نصیب غیر مگردان
که از کریم نشاید که داده باز ستاند
هوش مصنوعی: غم و اندوهی که ما به دیگران میدهیم را به کسی دیگر نده، چون از شخص بزرگوار و بخشندهای توقع نمیرود که آنچه را داده است، دوباره پس بگیرد.
به صاف و درد چه لایق بخیلی اهل کرم را
خوش آن که هم بخورد هرچه یافت هم بخوراند
هوش مصنوعی: درست و درستکار، اهل بخشش و کرم، بایسته است که در زندگی نه تنها از نعمتها بهرهمند شود، بلکه به دیگران نیز از آنچه دارد ببخشند و کمک کنند. کسی که به خودی خود از نعمتها استفاده میکند و دیگران را نیز بهرهمند میسازد، در واقع انسانی شایسته و ارزشمند است.
میان آتش و آب از غم تو دلشده جامی
ز سینه شعله فروزد ز دیده اشک فشاند
هوش مصنوعی: دل او در میان آتش و آب، به خاطر غم تو مانند جامی پر شده است. از سینهاش شعلهای میسوزد و اشک از چشمانش میریزد.
