شمارهٔ ۱۹۳

هوش مصنوعی: به محفل وصال ما، من و تو هماهنگ نیستیم؛ پس جان خود را تمام کن که در آنجا جایی برای بدن نیست.

هوش مصنوعی: عاشق و معشوق به هم نزدیکند و محبت آن‌ها به قدری عمیق است که نمی‌توان احساساتشان را به راحتی بیان کرد، مثل اینکه پیراهنی در یک فضای تنگ جا نمی‌شود.

هوش مصنوعی: دل تنگ من چه جایی برای آرامش دارد؟ مانند این است که عشق شتر در چشمه‌ی سوزن جا نمی‌شود.

هوش مصنوعی: دل من از اشک و غم تو چنان پر است که مانند باغی پر از لاله و گل های زیباست، اما هیچ گلی نمی‌تواند در آن جا بگیرد.

هوش مصنوعی: از زیبایی تو هر لحظه آن‌قدر اشک می‌ریزم که دیگر در دامن‌ها جا نمی‌گیرد.

هوش مصنوعی: خانه‌ام به خاطر اندوه و غم، چنان پر از دود و تاریکی شده که حتی نور ماه هم نمی‌تواند به درون آن وارد شود.

هوش مصنوعی: نگران خیال خود نباش، زیرا محلی که دل در آن آرام بگیرد، به اندازه‌ای نیست که مظاهر عظمت یک پادشاه در جایی تاریک و دورافتاده جا بگیرد.