شمارهٔ ۲۲

هوش مصنوعی: اگر در دل من یاد تو باقی بماند، چرا باید غمگین باشم؟ این هم یک نوع احساس مختلف است.

هوش مصنوعی: هر رازی که در زبان‌ها جاری شده، همه از زبان محدود توست و آن‌ها از تو نشأت می‌گیرند.

هوش مصنوعی: بندهای ناز و زیبایی خود را باز کن و به تماشای بت‌های زیبایی که در بند عشق و پرستش تو هستند، بیفت. مانند نی که با کمر بسته شده، این بت‌ها هم در اسارت عشق تو قرار دارند.

هوش مصنوعی: بر فراز عرش، به دلیل صدای بلند آهم، پرندگان صاحب بال، بال‌هایشان سوخته است.

هوش مصنوعی: آشکارا خودت را نشان نده، زیرا این چهره زیبا و ظریف ارزشش را ندارد که مورد توجه دیگران قرار بگیرد.

هوش مصنوعی: به جز ضربه شمشیر تو، هیچ‌کس نمی‌تواند فردا سر شهیدان تو را از خاک بلند کند.

هوش مصنوعی: هرگز امیدی را ترک نکرد، زیرا به امیدی بستگی داشت که منتظر پاسخ از تمامی درها بود، حتی زمانی که ناامید شده بود.