شمارهٔ ۵۰۰

هوش مصنوعی: میان همه مشکلات و دشواری‌ها، نتوانسته‌ام راه‌حل مناسبی پیدا کنم. ای کاش بتوانم رشته‌ای از موهایم را به خاطر زلف درهم‌پیچیده‌ام ببندم تا به یاد آرم که باید به چه چیزی توجه کنم.

هوش مصنوعی: چه لعل زیبایی داری که گویی شیره جان‌های شیرین دایه‌ات با شیر خود، در آن mezcl شده است.

هوش مصنوعی: نقاش چینی که در معبد بت‌ها تصویر می‌کشید، قلم خود را بر زمین گذاشته و تصویر خود را به نمایش گذاشت.

هوش مصنوعی: تیر تو به قلبم اصابت کرده و من مانند کسی که زخمی شده، در انتظار مانده‌ام تا شاید روزی از پشت تیر خودت بیایی.

هوش مصنوعی: دوستان تو در شادی و خوشی به سر می‌برند، اما من به تنهایی در این خانه غم و اندوه خودم مانده‌ام.

هوش مصنوعی: خواستم که سال‌ها در نزد تو عذرخواهی کنم، ولی همواره به خاطر اشتباهاتم در مقابل تو شرمنده‌ام.

هوش مصنوعی: من به مانند یک خدمتگزار پیر در درگاه تو، ای شاه جوان، با اشتیاق و امید به رحمت تو نگاه می‌کنم. دل من به مهربانی‌ات بند است و از تو می‌خواهم که بر خدمتگزار سالخورده‌ات رحم کنی.