شمارهٔ ۴۱۶

هوش مصنوعی: وقتی که در کنار تو نیستم و به یاد گلزار هستم، هر لحظه فکر کنم که نتوانم از درد و مشکلات رهایی یابم، چون در این حال خاری از هر طرف دامنم را می‌زند.

هوش مصنوعی: دل من آن‌قدر در آتش عشق می‌سوزد که در شب‌ها، شعله‌های آن به قدری زیاد است که همسایه می‌تواند با دیدن نورش، چراغی از پنجره من بردارد.

هوش مصنوعی: به دل من تیر نزن، من هنوز در اشک‌هایم غرق هستم. از شکاف دل من، مبادا شعله‌ای به پیراهنم بزند.

هوش مصنوعی: دوستان به سمت من می‌آیند و به خاطر اشکی که هر شب می‌ریزم، منزلت را درگیر کرده‌اند.

هوش مصنوعی: چشم‌هایم از همدلی و شوق تو پر از اشک است و دل‌ام در غم دوری‌ات می‌سوزد. گاهی اوقات، گاه درنگی می‌کنم و این مشکلات و غصه‌ها، پیش چشمانم به وضوح نمایان می‌شوند.

هوش مصنوعی: عشق تو کنترل زندگی‌ام را به دست گرفته و مثل اسبی نیرومند است که نمی‌تواند ضعف و ناتوانی من را ببیند، در حالی که من خودم نمی‌توانم بر آن تسلط داشته باشم.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که نباید تصور کنی که من از درد و رنج بی‌خبرم و به همین دلیل کم شکایت می‌کنم. در حقیقت، گلویم آن‌قدر پر از اشک است که مانع فریاد زدنم می‌شود.