شمارهٔ ۳۱۷

هوش مصنوعی: وقتی که تیرکی از کمان آن سوار محبوب شلیک می‌شود، به قلب پر از غم و اندوهم می‌خورد.

هوش مصنوعی: بلا از بالا می‌آید و درست است که دردسر من اکنون از آن بالا می‌آید.

هوش مصنوعی: گاهی اوقات یک شخص با خنده و خوشرویی ظاهر می‌شود، اما ناگهان ممکن است دچار تغییر شود و به سمت انتقام و خشونت برود.

هوش مصنوعی: وقتی از اسب خود پایین می‌آیی، به چشمان من نگاه کن و نگذار که پای تو بر زمین بیفتد، زیرا پاهای لطیف و نازکت برای زمین نامناسب است.

هوش مصنوعی: هر بار که چشمان پر از ناز و غمزه‌ات را به سمت عاشقان بی‌خبر می‌افکنی، دل من با هر نگاهت از غم و درد پر می‌شود و در ایمان و زندگی‌ام اختلال و آسیب وارد می‌شود.

هوش مصنوعی: من یک رازی از تو رازی داشتم که به‌صورت پنهانی با تو در میان گذاشتم، اما حالا که زمان مناسبی برای گفتن آن رسیده، آیا رقیب نادان و شرمنده نیز در این میان خواهد بود؟

هوش مصنوعی: از بی‌خوابی شب‌ها چنین به جانم می‌رسد که نوشیدنی‌ای که می‌نوشم، چقدر خوشایند است، زیرا خواب آخر آن روز سخت را به یاد می‌آورم.