بخش ۱۰

هوش مصنوعی: مرد نابینا در یک شب تاریک با چراغی در دست و سبویی بر دوش، در حال حرکت بود. فردی کنجکاو به او رسید و گفت: "ای احمق! روز و شب برای تو هیچ تفاوتی ندارد و روشنایی و تاریکی در نظرت یکسان است. پس این چراغ چه فایده‌ای دارد؟"

هوش مصنوعی: نابینا لبخند بزن که این چراغ به خودی خود روشن نیست، بلکه برای افرادی مثل تو که کور و نادان هستند، روشن شده تا به من نزدیک نشوند و ظرف من را نشکنند.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس حال فرد نادان را نمی‌فهمد، حتی اگر او در دانش و علم از بزرگانی چون بوعلی سینا هم بالاتر باشد.

هوش مصنوعی: تو که خودت را بینا می‌دانی، با اشتباهاتت به نابینایی که در مسیر خودش است، طعنه زدی. در واقع، نابینای واقعی کسی است که درک درستی از وجود خود و دنیای اطرافش ندارد.