بخش ۲۳ - حکایت آن پادشاه مریض که از دست دو طبیب نبض او به اعتدال نمی جست و تا قاروره وجود یکی نشکست مزاج وی از علاج دیگری به صحت نپیوست

هوش مصنوعی: آن پادشاه به کنار بستر دو حکیم آگاه و سخاوتمند حضور داشت.

هوش مصنوعی: لب‌های آن‌ها به اندازه‌ای خوشبو و دلنشین است که با دم عیسی نیز همراهی می‌کند، و پایشان به گونه‌ای راحت و بی‌دغدغه است که هر نوع رنج و دردی را تحمل می‌کند.

هوش مصنوعی: هر زمان که به نبض کسی دست زدی، به او کمک کرده‌ای و از ضعیفان حمایت کرده‌ای.

هوش مصنوعی: پادشاه به خاطر تغییر حالات بدنی خود بیمار شده و برای بهبود وضعیتش به تدبیر و چاره‌اندیشی نیاز دارد.

هوش مصنوعی: اما همکاری و همیاری باعث شد بر آن‌ها راهی به سوی خوشبختی و کامیابی باز شود.

هوش مصنوعی: هر چیزی که این شخص بیان کرد، تو رهایش کردی و هر چیزی که آن شخص قفل کرد، تو آن را باز کردی.

هوش مصنوعی: روزهای خوب و سلامتی آن‌ها به پایان رسید و شب تاریک مرگ به ما نزدیک شد.

هوش مصنوعی: در دربار شاه، وزیری هوشمند وجود داشت که وقتی تعصب و prejudices را در افراد مختلف مشاهده کرد، به آن توجه خاصی نشان داد.

هوش مصنوعی: فرد زیرکی تدبیری اندیشید تا دو عالم را به یکدیگر بیاورید و از این طریق به هدف خود برسد.

هوش مصنوعی: وقتی که شاه به راه حلی دست پیدا کرد، داستان را برای وزیرش بازگو کرد.

هوش مصنوعی: او گفت: ای کسی که از تو ضرر می‌بینم و از همین بابت همه‌چیز برای من سودمند است، این خیال تو از کجا به سراغ من آمده است؟

هوش مصنوعی: او می‌گوید از آنجا که خداوند، که سازنده این خانه عجیب است، به ما سخن گفته است.

هوش مصنوعی: اگر به فرض کسی از دیگری بیشتر می‌بود، هر لحظه حال و وضعیت او متفاوت می‌شد.

هوش مصنوعی: خورشید از بام پایین افتاد و نظم دنیا به هم ریخت.

هوش مصنوعی: شما از خاک به وجود آمدید و در نهایت دوباره به خاک بازگشتید. مانند گردی که بر فراز آسمان‌ها پراکنده می‌شود، وجود شما نیز به طور موقت در این دنیا بود.

هوش مصنوعی: تو به خوبی هر چه تمام‌تر از بین رفته‌ای، اما اینجا هستی که سر بر نیاورده‌ای از عدم و نیستی.