بخش ۳ - نعت خواجه ای که ربقه بندگیش طوق گردن سر بلندان است و داغ غلامیش نشان دولت ارجمندان

هوش مصنوعی: خواستی که اشاره به شخصی دارد که در میان بسیاری از شاهان، مقام و منزلتی ویژه دارد و برخی از این شاهان به نوعی به او احترام گذاشته و خود را مطیع او می‌دانند. آنها همچون حلقه‌ای به فرمان او درآمده‌اند و به او گوش می‌دهند.

هوش مصنوعی: دنبال‌کنندگان و عاشقان به سوی او حرکت می‌کنند، زیرا چهره‌اش مرجع دل‌های آنان است و امیدهایشان به خاک کوچه‌های او وابسته است.

هوش مصنوعی: در هر محفل و مراسمی، او به مانند کعبه‌ای است که همه به سوی او می‌آیند و نمی‌توان از آوای شیرین او فرار کرد.

هوش مصنوعی: چشمان پرآب و اشک، مانند چشمه‌ای زلال و ناب هستند که روح عارفان را سیراب می‌کنند.

هوش مصنوعی: ناله و فریاد زمزم، که به خاطر غم و اندوهی که دارد، از آسمان به گوش می‌رسد.

هوش مصنوعی: کعبه بدون وجود او سرشار از بت‌ها بود و برای کسانی که به خدا جستجو می‌کنند، دسترسی به آن بسیار مشکل و تنگ بود.

هوش مصنوعی: او تلاش کرد تا ریشه‌های آنها را از بیخ برکند و در دنیای عدم به حال خود رها کند.

هوش مصنوعی: راه دین از موانع و مشکلات پاک و صاف شده است و کسانی که دنبال خدا هستند، در این میدان وسیع و آزاد به جستجوی خود ادامه می‌دهند.

هوش مصنوعی: قدمی که خلیل‌الله گذاشت، باعث شد که آن مکان در یمن به جایگاهی عالی تبدیل شود.

هوش مصنوعی: بر روی سنگ نام خدا را نوشت و به خاطر احترام به آن، بوسه‌ای بر دست راست خود زد.

هوش مصنوعی: هیچ کس در دنیا چنین احترامی را از دیگران دریافت نکرده است.

هوش مصنوعی: مروه همیشه در کنار صفا بوده و از ابتدا تلاش او قابل تقدیر است، چه در راه‌های آسان و چه در راه‌های دشوار.

هوش مصنوعی: جهان یک کتاب است و همه موجودات در آن، در واقع، بی‌نوا و محتاج هستند، اما خداوند در این کتاب، نویسنده و آفریننده است.

هوش مصنوعی: ما از سفره عظمت او بهره‌مند می‌شویم و از لطف و بخشش او بهره می‌گیریم.

هوش مصنوعی: مردم در سالی که drought و کمبود باران دارند، به رغم نافرمانی‌ها و ناملایمات، هنوز امید دارند که از جایی نعمت و برکت به سراغشان بیاید.

هوش مصنوعی: هر کسی که از نعمت‌های این سفره‌ی پرخیر و برکت چیزی بردارد، در برابر سختی‌ها و کمبودها نگرانی نخواهد داشت.