بخش ۶۲ - در بیان آنکه در جهت بودن حق سبحانه و تعالی به اعتبار تنزل است به مرتبه جسم و جسمانیات و الا من حیث هو مبراست از جمیع امکنه و جهات

هوش مصنوعی: حق نه دارای جسم است و نه به صورت مادی قابل تصور است. همچنین نه به شکل ماده اولیه یا هیولا وجود دارد.

هوش مصنوعی: باید از وضع و حالت عادی خارج شویم و فراتر از ماهیت‌های مشابه حرکت کنیم.

هوش مصنوعی: وجود من به عنوان ذات پاک او، تنها همین خصوصیتِ خالص و خالی از هر قید و بندی است.

هوش مصنوعی: اما زمانی که در سطوح موجودات، حقیقت به شکل عینی و مشخصی نمایان شد،

هوش مصنوعی: در دنیا هر ویژگی که شناخته شده است، به هیچ چیز خاصی وابسته نیست و به همه جا تعلق دارد.

هوش مصنوعی: هر چه که خوب و زیبا باشد، از ویژگی‌های ذات اوست و نیازی به بحث و دلیل برای این حقیقت نیست.

هوش مصنوعی: هر نقصی که در چیزی موجود است، در حقیقت وجود ندارد و در نهایت به سوی حقیقت و واقعیت برمی‌گردد.

هوش مصنوعی: این بیت بیان می‌کند که این موضوع تنها به سلیقه و فهم افرادی بستگی دارد که در درک و قبول استعدادها دقیق و متعهد هستند. در واقع، اگر کسی توانایی‌ها و استعدادها را به درستی بشناسد و بپذیرد، از نظر او این توانایی‌ها واقعی و معتبر خواهند بود.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که ویژگی‌های کمال به عنوان صفاتی از خداوند متعال شناخته می‌شوند.

هوش مصنوعی: ستایش و شکرگزاری مخصوص خداوند است و او سزاوار و شایسته چنین ستایشی می‌باشد.

هوش مصنوعی: کسی که از قابلیت‌های خود برای کارهای نادرست و زشت استفاده می‌کند، در واقع نمی‌تواند به حق و حقیقت نزدیک شود و اگر در دعا و نیایش به حق پردازد، آن تسبیح او واقعی نخواهد بود.

هوش مصنوعی: برای بیان این هدف و قصد، ورودی حاصل از نبی (پیامبر) علیه سلام است.

هوش مصنوعی: تمام خوبی‌ها در دستان توست، اما بدی‌ها به تو برنمی‌گردد.

هوش مصنوعی: خداوند برای روشن شدن این هدف در قرآن کریم بیان کرده است.

هوش مصنوعی: هیچ چیز در جهان وجود ندارد که فقط نامی و بی‌روح باشد، جز چیزهایی که ستایش می‌کنند و به ذکر خدا مشغولند.