بخش ۲۵ - تمثیل

هوش مصنوعی: جغد بیچاره کنار باز نشسته و وقتی که از آنجا پرواز کنند، چه حالتی خواهد داشت.

هوش مصنوعی: پادشاهی که زمانی در قصری مجلل زندگی می‌کرد، اکنون به جایی تاریک و ویرانه تبدیل شده و در آنجا زیست جغدها را می‌بیند.

هوش مصنوعی: تمایل هر فرد به خانه و محل زندگی‌اش است، همان‌طور که هر پرنده‌ای به لانه‌اش علاقه‌مند است.

هوش مصنوعی: جوان وقتی که درک کند که چه چیزی برایش بهتر است، متوجه می‌شود که عارفان در زمان مناسب از رفتن به محفل‌های موزیک و رقص خودداری می‌کنند.

هوش مصنوعی: خدمتگزار برای تهیه غذا، سفره‌ای را برای مهمانان پهن کرد.

هوش مصنوعی: سفره‌ای پر از مال حرام است و در آن هیچ چیزی جز چیزهای حلال وجود ندارد.

هوش مصنوعی: نان او از گندمی است که نگهبان شهر به زور از فقرا در روستا گرفته است.

هوش مصنوعی: گوشت آن گوسفند صحرا که مورد حمله و دزدی قرار گرفته، نشان‌دهنده‌ی غارتگری و بی‌رحمی است.

هوش مصنوعی: من به احترام اعمالی که انجام داده‌ام، هر بار به طرز قابل توجهی بیشتر از نیازهای خود را برآورده می‌کنم.

هوش مصنوعی: ظاهر شیرینی مانند حلوا و خرج آن مانند پالوده، نشان‌دهنده‌ی این است که برخی افراد به طور ظاهری زیبا و دلپذیر به نظر می‌رسند، اما در باطن ممکن است آلوده و ناپاک باشند.

هوش مصنوعی: میوه‌ای که از باغ بیوه‌زنان می‌چینند، از آنجا که به ناحق و به زور می‌چینند، به دست آمده است.

هوش مصنوعی: روحانیون و همراهانش همچون کسانی که به خاطر تمایلات و خواسته‌های نفسانی به سفره‌ای دست دراز می‌کنند، به دنیا و لذت‌های آن توجه دارند.

هوش مصنوعی: زندگی افرادی که به راحتی یادشان می‌رود با نام خدا شروع می‌شود، مانند جریانی که بر آنها اثر می‌گذارد.

هوش مصنوعی: یکی از آن‌ها در حال نگرانی است و می‌بیند که دیگری بیشتر از او از سفره‌ی مشترک بهره‌مند می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر لقمه را آرام و با حوصله بخوری، دندان‌ها به خوبی آن را می‌جوند و معده هم بهتر آن را هضم می‌کند.

هوش مصنوعی: او از گوشه‌ای دیگر نگاهی به لقمه و قاشقش دارد و به دقت آنها را می‌شمارد.

هوش مصنوعی: اگر در محاسبات دقت نداشته باشد و اشتباه کند، او را به شکل‌های مختلف مورد انتقاد قرار می‌دهند.

هوش مصنوعی: هر کاری که برخلاف سنت انجام داده‌ای، سریعاً از آن پشیمان شده و توبه کن.

هوش مصنوعی: سختی و خساست خود را نشان می‌دهد، اما بهانه‌ای از عادت‌های خود می‌تراشد.

هوش مصنوعی: آن شخص دیگر با نیرنگ و فریب، لقمه‌های خوراکی را به آرامی در آستین و بغل خود می‌گذارد.

هوش مصنوعی: من می‌خواهم از سفره‌ی درویشان برکت ببرم و آن را برای خانه و اهل خانواده‌ام بیاورم.

هوش مصنوعی: این لقمه منبع برکت است و هر کسی که آن را بخورد، به رستگاری دست می‌یابد.

هوش مصنوعی: این ممکن است نتیجهٔ طبیعی فردی بخیل باشد، اما او با عذر و بهانه‌های مختلف سعی می‌کند دیگران را فریب دهد.

هوش مصنوعی: زمانی که شکم‌ها از غذا پر شود، سفره را از وسط برمی‌دارند.

هوش مصنوعی: شیخ برای دست‌یابی به موفقیت، نماز و دعا خواند و سپس با نیتی خالص و پاک عمل کرد.

هوش مصنوعی: اما خواهش و خودستایی از چهره‌هایشان پاک نمی‌شود.

هوش مصنوعی: باد ناشی از نفس‌های آنها به قدری تباه و خراب است که نمی‌تواند به سمت بالا برود.

هوش مصنوعی: بهتر است افراد بد و ناپاک، که موجب آزار دیگران می‌شوند، به درستی شناخته شوند و در نهایت، عواقب کارهایشان را ببینند تا دیگران از آن‌ها درس بگیرند و از این رفتارها دوری کنند.

هوش مصنوعی: وقتی که شما از طعم آن آگاه شدید، به کار بپردازید و به راه بیفتید.

هوش مصنوعی: همه با شکم‌های پر و دل‌های نگران و آشفته هستند.

هوش مصنوعی: شکم مانند طبل بزرگ و توخالی است که در آن چیزی نیست و آن را در جای خواب خود قرار می‌دهند.

هوش مصنوعی: نه از نور ذکر آن‌ها شعله‌ای روشن می‌شود و نه نشانه‌ای از حال سماع و حالت روحانی آن‌ها پیدا است.

هوش مصنوعی: نتیجه یادآوری درد گردن و سر، تاثیر لرزش و ضعف در پشت و کمر است.

هوش مصنوعی: آن‌ها که به خوردن مشغول هستند، به جز خواب و خواب‌آلودگی نتیجه‌ای تازه نمی‌گیرند.

هوش مصنوعی: گفت‌وگوهای پاک و سالم آنها درباره honesty و توافق، باعث ایجاد صدها دروغ و نفاق می‌شود.

هوش مصنوعی: روز دیگری از این مثال می‌توان نتیجه گرفت که دیگر نیازی به توضیح من نیست.

هوش مصنوعی: زندگی همیشه پر از تلاش و کوشش است و اگر این شرایط ادامه پیدا کند، باید با همین وضع بسازیم و انتظار تغییر نداشته باشیم.

هوش مصنوعی: ای پروردگار ما، ما را نجات ده و از شرّ خواسته‌های نفس‌مان در امان نگه‌دار.

هوش مصنوعی: سپس از بدی‌های اعمالی که به خاطر ناپسندبودن حالتان انجام داده‌اید، نتیجه می‌گیرید.