بخش ۱۱۹ - قصه مفسدی که در تحصیل مشت های نفس حیله ای انگیخت که شیطان سوگند یاد کرد که هرگز این حیله به خاطر من خطور نکرده است

هوش مصنوعی: باد شدیدی همه جا را پر کرده و مفسدی به صدا درآمده است که نفسش به طور ناگهانی بر چهرهٔ دنیا تأثیر می‌گذارد.

هوش مصنوعی: به دنبال علاقه و خواسته خود، در جستجوی زیبایی‌ها و مناظر، در دل دشت و صحرا گشت و گذار می‌کند.

هوش مصنوعی: ناگهان شتری پیدا کرد که آماده بود تا به هدفش برسد.

هوش مصنوعی: او می‌خواست به زودی با او همراه شود، اما کارهایش او را مشغول کرد و نتوانست به خواب برود.

هوش مصنوعی: زمانی که نتوانست آرزویش را برآورده کند، چوبی به وسعت پای او بست.

هوش مصنوعی: او قدم به مکان‌نهایی گذاشت و به آرامی جلو رفت و به آنچه که می‌خواست، دست یافت.

هوش مصنوعی: در کار خود مردم دچار تردید شدند و شیطان به شکل تصویر در مقابل آنها ظاهر شد.

هوش مصنوعی: گفت: ای انسان بدرفتار، چه بر سر این کار آورده‌ای؟ این وضعیت باعث شرم و خجالت فراوانی است.

هوش مصنوعی: هر کسی که تو را می‌بیند، چه افراد با شخصیت و چه افراد پایین‌رتبه، این چهره زشت و ناپسند تو را مشاهده می‌کند.

هوش مصنوعی: قبل از اینکه در زندان تو به من طعنه بزنی، من از نادانی خود لعنت می‌فرستم.

هوش مصنوعی: تا زمانی که از کینه و نادانی انسانیت دور نشوم، نزد خدا مورد قبول نخواهم بود.

هوش مصنوعی: هرگز این فکر بد به ذهنم نرسید و هیچ وقت به این کار زشت راضی نشدم.

هوش مصنوعی: در این شرایط سخت و فریبنده، اگر به خودت آسیب بزنی و به اشتباهاتی دچار شوی، نام و اعتبار تو تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.