شمارهٔ ۱۰۹ - در بسته

هوش مصنوعی: گفتند که به دیدن آقایی می‌روی، من پاسخ دادم که وقتی راه را پیدا کنم، حتماً به آنجا می‌روم.

هوش مصنوعی: وقتی در بسته شود و هیچ‌کس پاسخی ندهد، من برای مدتی می‌مانم و به جایی دیگر می‌روم.

هوش مصنوعی: در اینجا، گوینده به وضعیتی اشاره می‌کند که در آن در بسته‌ای وجود دارد و او احساس می‌کند که به اندازه یک سوراخ کوچک هم نمی‌تواند از آن عبور کند. این نشان‌دهنده احساس محدودیت و ناکافی بودن او در شرایطی است که در آن قرار دارد. گوینده به نوعی از تنگنا و محصور بودن خود سخن می‌گوید و این که حتی در حالت تلاش هم نمی‌تواند به راحتی از موانع عبور کند.

هوش مصنوعی: من مانند آفتاب، از پشت پرده بیرون می‌آیم و نه مانند قضا و قدر بد که از در بسته عبور کنم.