شمارهٔ ۸۳ - در مدح ملک اعظم اردشیربن حسن اسپهبد مازندران

هوش مصنوعی: هرگز به دست زوال نرسد آنچه در دستان توست، دور باد از تو و از حکومت تو تمام کمال.

هوش مصنوعی: ای زمین، صبر و بردباری تو چون دریا بی‌نهایت است، و این که افلاک (آسمان‌ها) قدرت ملک (حکومت) را به دوش می‌کشند، نشان از زیبایی و روشنی چهره خورشید دارد.

هوش مصنوعی: مردم با درک و خرد، واسطه‌ای در پیوند و اتحاد پادشاهان هستند، مانند اردشیر بن حسن که دارای ویژگی‌های نیکو و پسندیده‌ای است.

هوش مصنوعی: افسرانی که در مشرق زمین هستند و به خاطر اسلام جمع شده‌اند، بر سلطنت تو در دنیا مستحکم و مستقلند.

هوش مصنوعی: عقل‌ها و تفکرهای انسانی از درک و فهم عظمتی که تو داری ناتوان‌اند و توانایی ندارند تا تصویر واقعی تو را در خیال خود تجسم کنند.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که توفیق و خوشبختی به تو روی آورده است و همه‌ی آسمان‌ها و زمین‌ها به نفع تو و حمایت از تو هستند. در واقع، تو در موقعیتی قرار داری که همه چیز به خوبی و به نفع تو پیش می‌رود و فضا برای پرواز و ترقی تو فراهم است.

هوش مصنوعی: ماه مثل دانه‌های منجوق در ساعد برج جوزا، و نعل شبدیز در پای ستاره ثریا مثل زیور جواهری است.

هوش مصنوعی: گاه توصیف و شرح زیبایی و شخصیت تو، به اندازه‌ای ناتمام و کم‌زور است که زبان از بیان آن ناتوان می‌ماند.

هوش مصنوعی: دنیا مانند یک آینه است که در آن نشانه‌ای از یاد تو وجود دارد. زیبایی و سلطنت تو همانند نقطه‌ای در این آینه می‌درخشد و سایه تو بر همه‌چیز گسترده شده است.

هوش مصنوعی: در بالاترین نقطه آسمان، مکانی بسیار والا برای تو وجود دارد که همانند سرپوشی باشکوه برای عرش الهی است.

هوش مصنوعی: در روزی که خشم تو نمایان شود، شیاطین در عذاب و عرق آغشته‌اند و در روزی که تو به لطف و رحمت خود بر ما نازل می‌ شوی، همه سلاطین در صف انتظار آماده‌اند.

هوش مصنوعی: اگر خشم تو شعله‌ور شود، آهن در دل کوه آب می‌شود و سنگ مانند پرک نرم خواهد شد. پس دور باد از خشم تو.

هوش مصنوعی: آیا آرامش و آسایش تو در این جهان و آن جهان کجا قرار دارد، اگر نه اینکه این خشم تو را به صبوری واداشت؟

هوش مصنوعی: اگر زمین کوچک‌ترین بهره‌ای از صبر و بردباری تو برده باشد، دیگر از صدای قیامت و زلزله‌اش خبری نخواهد بود.

هوش مصنوعی: ای کسی که پیشوای مسیر عظمت تو هستی، همان‌گونه که انگشتری از جم به شمار می‌روی، فرمانده و شجاعت تو مانند رستم زال است.

هوش مصنوعی: تو چتری داری که خواستگار تو شده و شاه برای تو درخواست پاسبانی کرده است.

هوش مصنوعی: هر چیزی را می‌توانی بخوانی و یاد بگیری، اما درباره مسائل قدیمی نمی‌توانی چیزی بگویی. همچنین، می‌توانی همه چیز را بیان کنی، اما از نقص‌ها و مثال‌ها نمی‌توان به راحتی حرف زد.

هوش مصنوعی: پیش از آنکه خلافت به وجود آید، تو در آن زمان پادشاه بودی و آدم از خاک ساخته شده بود.

هوش مصنوعی: آسمان وقتی که تو بر زمین حکمرانی می‌کنی، به مانند کودکی است و خورشید که از عدم و نیستی آمده، مانند ماه نو به تو می‌تابد.

هوش مصنوعی: از باران که بر زمین می‌افتد، کمی زمین خشک نمی‌ماند و آسمان هم در برابر تو در حال چرخش است.

هوش مصنوعی: در نخستین روز ورود عطارد به دیوان، برای تو به عنوان حاکم نوشتند که تو مانند یک مثال بی‌نظیری.

هوش مصنوعی: در آغاز، سلطنت و زیبایی تو شکل گرفته است، پس نگران نباش؛ زیرا سلطنت ازلی هرگز دچار زوال نخواهد شد.

هوش مصنوعی: خوشبختی واقعی زمانی است که ماندگار باشد و از گذر زمان دچار تغییر نشود. در غیر این صورت، خوشبختی فقط به صورت موقتی و گذرا به افراد می‌رسد.

هوش مصنوعی: درختی که در باغ توست، اگرچه ممکن است بزرگ و پرقدرت به نظر برسد، اما نمی‌تواند به سلطنت و توانمندی آن درختی که در دوکابین است، برسد. اگر با دقت نگاه کنی، متوجه خواهی شد که درخت باغ تو نیز از آنجا برداشت شده است.

هوش مصنوعی: خداوند به عدالت و به توازن همه چیز را در روی زمین قرار داده، به این معنا که تمام موجودات روی زمین وابسته به یکدیگر هستند و همه به نوعی نیازمند یکدیگرند.

هوش مصنوعی: ای ساقی، تو که در مجالس همیشه مورد لطف و عنایت هستی، بدون اینکه مولای خاصی داشته باشی، جام‌هایی را در دست داری که پر از امید و خوشبختی است.

هوش مصنوعی: مال و ثروت و دشمنی که با تو هستند، پایدار نمی‌مانند زیرا که دارایی دشمن، مالی است که در دست اوست و سلطنت او نیز به همان مال وابسته است.

هوش مصنوعی: همه پادشاهان دنیا به خاطر وجود تو شرمنده هستند. این چه طرز رفتار و بخششی است که یک پادشاه باید داشته باشد؟

هوش مصنوعی: هدف دیگران از جمع آوری ثروت، به دست آوردن ملک و دارایی است؛ اما هدف ما از داشتن ملک، بخشش و کمک به دیگران است.

هوش مصنوعی: بنابراین، مشرق و مغرب به خاطر تو پر از شکرگزاری و ستایش است و دستاورد دیگران جز بار سنگین و عذاب نیست.

هوش مصنوعی: آنچنان که طبع تو از بخشش شاد و سرزنده می‌شود، جگر تشنه نیز هرگز از آب زلال سیراب نخواهد شد.

هوش مصنوعی: گاهی دانش مانند خرد، به عمیق‌ترین رازها نفوذ می‌کند، و گاهی نیز اگر به بخشش نپردازی، تفاوتی بین تو و سایرین وجود نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: ای کسی که هیچ‌گاه حکمی برای تو نیست، مشغول پاسخ دادن به او باش که هرگز کریم بودن تو به سوال او بستگی ندارد.

هوش مصنوعی: تو به خاطر ترس از بخل و کم‌لطفی دیگران، از مدح و ستایش شخصیتی خرید کن؛ زیرا آن‌ها درباره‌ی شعر و شاعران نظر خوبی ندارند و افتخار و ارزشی برای آن قائل نیستند.

هوش مصنوعی: در روزی که صبح با چهره خود نورانی شد، تو آینه‌ای از زیبایی شاهانه را در آسمان مشاهده کردی، همانا از همان روند معمولی.

هوش مصنوعی: زمانی که صبح طلوع می‌کند و گرما آغاز می‌شود، به آرامی و بدون درگیری، از من گلایه می‌کند، نه اینکه بخواهد با من به جدال بپردازد.

هوش مصنوعی: شاعر به شاه می‌گوید که تو با داشتن تاج و تخت خود بی‌نهایت مغروری، اما باید به یاد داشته باشی که این عظمت و زیبایی، مانند عشق به وصال، ناپایدار است.

هوش مصنوعی: تا زمانی که تو به زیبایی شعر و هنر آراسته‌ای، هر سخن و گفتاری که از تو برآید، باعث رونق و شکوه بازار هنر خواهد شد.

هوش مصنوعی: به راستی نمی‌توان گفت که در ملک شما عدالت حکم‌فرماست، اما آیا این همان عدلی است که از نظر شما مطلوب است؟

هوش مصنوعی: او می‌تواند در یک لحظه تمام احساساتی را که من در دل برای چند سال جمع کرده‌ام، بی‌خیالی به نابودی بکشاند.

هوش مصنوعی: زمین بی‌نصیب من، مانند چراغی در دست، در برابرم است. شعله‌ای دارم که به‌نوعی مشغول جارو کردن است و آسمان و جهان مانند غربالی می‌باشد.

هوش مصنوعی: چون چیزهای کم‌ارزش و پراکنده به هم می‌آیند، اکنون وقت آن است که بخشنده‌ای به سرعت عمل کند و از آنچه دارد با سخاوت بدهد.

هوش مصنوعی: چرا هر صبح به خاطر خدا به در او می‌روم، در حالی که مثل یک مظلوم، از کاغذ سرکشی می‌کنم؟

هوش مصنوعی: به او گفتم که آیا می‌تواند راز بخشندگی را درک کند، اما پاسخ داد: این چه آرزوی غیرممکن و افتخارآمیزی است؟

هوش مصنوعی: وقتی ابر باران رحمت نازل می‌کند، آیا می‌توان گفت که نیکوست؟ و وقتی شاخه درخت به سمت باد می‌رود، آیا می‌توان گفت که بی‌فایده است؟

هوش مصنوعی: هرچقدر هم که برای کشور خدمت کنی، اگر طلا را نپردازی، مانند کسی هستی که در این درگاه بی‌فایده است، چون هیچ کار مفیدی انجام نمی‌دهد.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی دیگران را به بخشش و نعمت‌هایی که داری تشویق کنی، باید به یاد داشته باشی که آنچه می‌دهی از ارزش و کیفیت بالاتر از سنگ و سفال باشد. به عبارت دیگر، باید از موهبت‌های ارزشمند و گرانبها مثل زر و سیم به دیگران بخشش کنی، نه چیزهای کم‌ارزش.

هوش مصنوعی: تأثیرات منفی و عداوت‌هایی که برخی افراد در افکار یا اعمال خود دارند، به قدری زیاد است که ممکن است به یکباره باعث ناامیدی و یأس شود. در واقع، این احساسات منفی می‌توانند به شدت بر روی روح و روان انسان تأثیر بگذارند و او را از پای درآورند.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که اگر پادشاه بخشش‌های زیادی داشته باشد و از آن خسته نشود، بنده نیز باید از این که بیشتر از این نخواهد، احساس ناراحتی کند. به عبارتی، اگر بخشش‌ها و نعمت‌های پادشاه به پایان برسند، بنده نمی‌تواند دیگر از آنها بهره‌مند شود و بنابراین جایی برای ناراحتی باقی نخواهد ماند.

هوش مصنوعی: عنصری، شاعر معروف، به ما می‌گوید که محمود کریم، شخصی محترم و بافضیلت، از ما می‌خواهد که به نزد شاه برویم و از او طلب بخشش کنیم.

هوش مصنوعی: کجا آن جوانی است که با افتخار به من می‌گوید هر کس بر روی یک بیت من چیزی بنویسد، سخنی گفته است؟

هوش مصنوعی: بیایید شاعر را ببینید که چگونه از دربار شاه بیرون می‌آید و در همان حال طلا و پارچه‌های حرير را در آغوش می‌کشد.

هوش مصنوعی: فکر و ذهن من در مسیر اندیشه از هم گسسته شد، چون درباره تو سخن می‌گویم و مجال گسترش صحبت وجود دارد.

هوش مصنوعی: نهایت چیزی که به آن دسترسی ندارد، وقتی در وصف تو سخن می‌گویند، در حقیقت به حال تو اشاره دارد.

هوش مصنوعی: وقتی که ماه رومی چهره‌اش را نمایان می‌کند، زیبایی‌اش مانند تارهای لطیف شب سیاه به جلوه در می‌آید.

هوش مصنوعی: باد در دستان تو، فرماندهی آسمان را در اختیار دارد و در درگاه بخشش تو، فرصت برآورده شدن آرزوهایمان وجود دارد.

هوش مصنوعی: مرغ انصاف، نماد عدالت و راستی است که در دنیای واقعی آن را در دستان قضا و تقدیر باید جستجو کرد، در حالی که شیر اقبال نشانگر موفقیت و خوش‌شانسی است که ممکن است در زندگی هر فردی وجود داشته باشد. در این بین، جان دشمن به چنگال قوی و تسلط فردی در می‌آید که با قدرت و عزم راسخ بر مشکلات غلبه می‌کند.