شمارهٔ ۱۳۴ - در مدح رکن الدین مسعود

هوش مصنوعی: ای محمود، درخشش اخلاق تو مانند عقل و دانش است. و ایام تو نیز شکرگزار است، مانند زمانی که درخشش خوشبختی به اوج خود می‌رسد.

هوش مصنوعی: امام شرق، دینی است که همواره به تو خطاب می‌کند و ستاره‌ها و آسمان به او توجه دارند. او مولانا و سرپرست است.

هوش مصنوعی: با دست خودت از دنیا ثروت را به دست می‌آوری، اما با سرنوشت و تقدیرت از آسمان به بزرگی و مقام می‌رسی.

هوش مصنوعی: تو در قضا و تقدیر همچون خوش خبری هستی که هر روز و هر ساعت هزاران دل شکسته را نوازش می‌کنی و هزاران نفر را از بند رهایی می‌دهی.

هوش مصنوعی: خداوند تو را با صبر و بخشندگی خلق کرده است تا بتوانی به دوستان و دشمنان نیز عطا کنی و از کینه و خشم دور بمانی.

هوش مصنوعی: زمانی که آسمان برای تزئین جهان آرامش ندارد، مانند خورشید که برای تأمین آسایش مردم آرام نمی‌گیرد.

هوش مصنوعی: تو خود می‌دانی که هدف از خدمت کردن، ارادت و احترام به مولاناست و به همین خاطر است که ما به هم پیوسته‌ایم و رابطه‌ای نزدیک داریم.

هوش مصنوعی: باد خزان همیشه در باغ زرین می‌وزد، مانند ابرهای دیماه که نقره‌ای و زیبا نمایان می‌شوند.

هوش مصنوعی: مبادا که جز به نام تو سکه‌ای بر اساس قوانین مذهبی ضرب شود، و مبادا که جز به نام تو خطبه‌ای در سرزمین دانش خوانده شود.

هوش مصنوعی: دنیا مشغول کار و ساخت و ساز خود است، در حالی که آسمان از تو بی‌خبر و دور است، و تو به دنبال کامیابی و استقلال خود هستی.

هوش مصنوعی: همه ستاره‌ها و سیارات طبق فرمان تو حرکت می‌کنند و به دور چرخ آسمان بر اساس خواست تو می‌چرخند.