مفردات
جلال عضد
»
دیوان اشعار
»
مفردات
شمارهٔ ۱ : چنان با غم عشق خو کرد دل
شمارهٔ ۲ : در غم جانان به ترک جان بگوی
شمارهٔ ۳ : ای آنکه کمان تست پنجاه منی
شمارهٔ ۴ : انام افضل ایّام و افتخار انام
شمارهٔ ۵ : نام آن کس که از او زهره من میتابد
شمارهٔ ۶ : تا چند سوز عشقش پنهان کنم به حیله
شمارهٔ ۷ : شیراز از تعدّی قاضی خراب شد
شمارهٔ ۸ : نشیند وقتها با من به مَی خوردن، ولی چندان
شمارهٔ ۹ - فاضل : صد را ز همه صدر افاضل بستان
شمارهٔ ۱۰ : حقّا که عجب بی سر و پای است فلان
شمارهٔ ۱۱ : گنگ کور ار دو دیده بگشاید
شمارهٔ ۱۲ : حافظ ما به عقل و خوشخوانی
شمارهٔ ۱۳ - خمر : ای خواجه خطیر مغز خر خوردی تو
شمارهٔ ۱۴ : شیر بیزور و میر بیلشکر
شمارهٔ ۱۵ : گفتم که چو دریاست گهرپرور میر
شمارهٔ ۱۶ : بر رخ حور نظر غایتِ کوته نظری ست
شمارهٔ ۱۷ : سحر کردی مگر تو خواجه بشیر
شمارهٔ ۱۸ : یک خنده فدای عالمی کن
شمارهٔ ۱۹ : به قصد خون من آن غمزه مست
شمارهٔ ۲۰ - دولت : زان دوایی که نیست انجامش
شمارهٔ ۲۱ : بابای ترا دو نیمه کن وان گاهی
شمارهٔ ۲۲ : چشمه آب از میانه نیل
شمارهٔ ۲۳ : دیروز نداستم و بتوانستم
شمارهٔ ۲۴ : عمری ست که ما به بوی درمان
شمارهٔ ۲۵ : در حقّ کسی که صد بدی با ما کرد
شمارهٔ ۲۶ : به جستجوی تو شب را به روز می آرم
شمارهٔ ۲۷ - فلفل : گر تو میخواهی که بر دریا چو موری بگذری
شمارهٔ ۲۸ - حسن : نام شاهیست که شد صورت و معنیش حسن
شمارهٔ ۲۹ : گر نمیدانی تو نام خویشتن
شمارهٔ ۳۰ - عمر : ای خواجه اگر تو نام خود می پرسی
شمارهٔ ۳۱ : چاه چون واژونه گردد صورتی باشد غریب
شمارهٔ ۳۲ : نپویم بیش ازین دیگر در این راه
شمارهٔ ۳۳ : زری چندم به دست آمد ز بصره
شمارهٔ ۳۴ : کردهای ای عماد ماهی گیر
شمارهٔ ۳۵ : بس فرق بود میان شعر من و تو
