شمارهٔ ۴۴

هوش مصنوعی: ترک بی‌رحم دوباره به من آسیب زد، در حالی که من هیچ تقصیر و گناهی نداشتم. او، به عنوان یک درویش خسته، مرا رنجاند.

هوش مصنوعی: دل او به خاطر سخنان دوستان خوبش که با فکر و اندیشه هستند، از داستان‌های حسودان بداندیش پر شده است.

هوش مصنوعی: هر چند اکنون بی‌گناهی و از من دوری، اما من هرگز تو را ترک نخواهم کرد، چون عشق و محبت تو هنوز در دلم باقی است.

هوش مصنوعی: من همواره از خداوند می‌خواهم که مرگ را نصیبم کند، چون بدون او زندگی‌ام برایم بی‌معناست و دلم را به درد می‌آورد.

هوش مصنوعی: آن زیبای دل‌ربا نمی‌دانم چه چیزی از حسین شنیده که نگاهش را از من درویش بیچاره برداشته است.