شمارهٔ ۱۷۶

هوش مصنوعی: او به شهر می‌آمد و مردم به خاطر زیبایی چهره‌اش، از شرم نمی‌توانستند به او نگاه کنند.

هوش مصنوعی: کسی به طور پنهانی به من نگاه کرد، پس تو که دوست من هستی، بی‌خبر نباش.

هوش مصنوعی: هر کس که به او نگاه کند، در لحظه‌ای خاص و بدون تردید، او را برمی‌انگیزد و به فکر می‌اندازد.

هوش مصنوعی: زیبایان عالم و دوستان دل‌انگیز به پا خاسته‌اند و خود را برای خدمت به محبوب آماده کرده‌اند، همان‌طور که نی برای نواختن آماده می‌شود.

هوش مصنوعی: زاهد وقتی لب‌هایش را دید، گفت که از نوشیدن این می توبه نمی‌کند.

هوش مصنوعی: هر جا که تصویر او را ببینم، طبیعت به زیبایی و شکوفایی درمی‌آید.

هوش مصنوعی: او می‌رفت و همام در پی او به اعتراض و ناله بود که جدایی تا کی ادامه دارد؟