شمارهٔ ۱۵۷

هوش مصنوعی: اگر بخواهم بگویم، هیچ قدرتی در نوشتن نمی‌تواند داستان آرزوهای مردم را به تصویر بکشد، حتی اگر صد سال زمان صرف کنم. زیرا این آرزوها به قدری زیاد و پیچیده‌اند که دو برابر آنچه که نوشته‌ام باقی می‌ماند.

هوش مصنوعی: در این آتش که من در آن قرار دارم، زمانی برای دشمنت خواهد بود که اگر وجودش به مانند یک سندان باشد، آب فروردین به حالت جوش درآید. به عبارت دیگر، موقعیتی برای دشمن به وجود خواهد آمد که به شدت آسیب‌پذیر خواهد شد.

هوش مصنوعی: اگر من از تو دور شوم، چه بخواهم و چه نخواهم، جدایی من را خواهد آزار داد. برگرداندن به سوی محبوب، در مرام عاشقان نیست.

هوش مصنوعی: از خاک من بوی وفاداری می‌آید، اما اگر دوستانت به وعده‌های خود وفا نکنند، وفای واقعی در آن پیوندها وجود ندارد.

هوش مصنوعی: آیا دل تو بر جان عاشقان رحم می‌کند؟ اگر نه، نه مردان چیزی عایدشان می‌شود و نه تدبیر خردمندان به کار می‌آید.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم چه چیزی است که هر کجا که خود را نشان می‌دهی، عقل آدم را به چالش می‌کشد و انگشتش را در دندانش می‌برد.

هوش مصنوعی: وقتی در بهشت با زیبایی تو نباشم، حتی اگر در باغ‌های بهشت هم باشم، احساس می‌کنم که در کنار دیگران در زندان هستم.

هوش مصنوعی: در روز قیامت، با دیدن تو چشمان آدمی روشن می‌شود، در آن جمعی که به چهره فرزندان نگاه می‌کند.

هوش مصنوعی: همام از گوشه چشمت انتظار دارد که بندگان با دیدن تو به الطاف و نعمت‌های خداوند امیدوار شوند.