شمارهٔ ۱۰۵

هوش مصنوعی: اکنون نسیمی می‌وزد که از دوستی خبر می‌آورد. برخیز، چون ملاقات او واجب است و باید به استقبالش بروی.

هوش مصنوعی: ای آرامش دل، سلام! آیا از دوست خود دور شدی و به سفر آمدی یا از این سمت عبور کردی؟

هوش مصنوعی: از موهای خوشبو و معطر او، از رفتار دلنشین او، و از چهره‌اش که مانند گل انار است، بوی خوشی به مشام می‌رسد.

هوش مصنوعی: چشمان بازیگوش و ابروی فریبنده او و آن موی زیبا و درخشانش چگونه است، ای باد سحرگاهی؟

هوش مصنوعی: ای خوشبو مانند مشک، مرا یاری کن و با شتاب پیامم را به دوست برسان.

هوش مصنوعی: به او بگو ای عزیز، مدتی بر روی زمین ننشین، زیرا دل‌های ما با فاصله‌های زیاد از هم، همچنان به هم مرتبط هستند.

هوش مصنوعی: در دل من نشسته‌ای و روح من با تو مرتبط است. در چشمان من شکستگی‌هایی ایجاد کرده‌ای، و تمام زیبایی‌ها و خوش‌روان در یک صف ایستاده‌اند.

هوش مصنوعی: ای جان، من در تیر تو گرفتار شدم و دل من در زنجیری از عشق تو بستنی است. من در شگفتی از تصویر تو هستم، ای هنرمند که صورت گر دنیای زیبایی.

هوش مصنوعی: کیستی و چه کسی هستی؟ تو که مانند نوری دروازه زندگی هستی، ای گل خوشبو از باغی که بر رونق و آبادانی آن می‌افزاید.

هوش مصنوعی: ای انسان با سخنان زیبا و دلنشین، از عشاق و دوستداران بسیار در جایگاه تو فریاد می‌زنند، به خاطر اشتیاق بی‌پایانی که به یک نگاه تو دارند.