بخش ۲۹ - واقف شدن مردم از عشق‌بازی و دلداری درویش و بهانه ساختن رقیب شکار را به جهتجدایی آن‌ها

هوش مصنوعی: چند روزی سلطان مهربان با ظاهری زیبا و دلربا به درویش نشان داده شد.

هوش مصنوعی: مردم متوجه وضعیت او شدند و به اندیشه و خیال او پرداختند.

هوش مصنوعی: منتقدان به دنبال عیب‌ها رفتند و با کنایه و طعنه درباره آنها صحبت کردند.

هوش مصنوعی: چرا پادشاه با گدا دوست است؟ مگر پادشاه خود از دوستی با گدا شرمسار نیست؟

هوش مصنوعی: سلطنت و قدرت پادشاه و زندگی فقیرانه گدا چه تفاوتی دارد؟ واژه «الله» همچنان‌ده است. این فاصله بین جایگاه‌ها تا کجاست؟

هوش مصنوعی: عشق واقعی تنها مختص کسانی است که شایسته و لیاقت آن را دارند. فردی که در این راه فقط ادعا می‌کند و در واقع عاشق نیست، خود را در جایی که نباید قرار داده است.

هوش مصنوعی: پاکبازان در مورد حقیقت و معنا، به دعا و سخنانی عمیق پرداخته‌اند و در این کلام، نکات مهمی قرار دارد.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که هیچ‌کس تا به حال شه یا کسی را که به این شکل محبوب و پسندیده باشد، نه دیده و نه شنیده است.

هوش مصنوعی: اگر شاه با گدا به این صورت رفتار کند، هر کسی را هم گدا و وابسته به خود خواهد کرد.

هوش مصنوعی: از این حرف‌ها، رقیب متوجه شد که روحیه او سازگار نیست و با او موافق نیست.

هوش مصنوعی: از خشم او، خونش به جوش آمد مانند اینکه در بطری شراب، مایع به حالت خروش درمی‌آید.

هوش مصنوعی: اگر خون این گدا را بریزم، برای خودم مشکلی بزرگ و بحران‌زا ایجاد می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر شاه از این ماجرا با خبر شود، چهره‌ام در روز قیامت می‌درخشد.

هوش مصنوعی: اگر به او چیزی بگویم، ممکن است خوشایندش نباشد، و اگر نگویم، در دلم حس ناراحتی و دلتنگی ایجاد می‌شود.

هوش مصنوعی: بهتر است که نیرنگی بزنم تا بتوانم شاه را از گدا جدا کنم.