شمارهٔ ۵۶

هوش مصنوعی: عزیز من رفته و یوسف نامه‌ای درباره خود به یعقوب نوشته است.

هوش مصنوعی: نامه‌ای که محبوب من نوشته است، نشانه‌ی بندگی من است. من خود بنده‌ی آن نامه هستم که محبوب به رشته‌ی تحریر درآورده است.

هوش مصنوعی: او می‌گوید: بگذار سگ آن محله سلام من را بخواند و ببین که سلامی که فرستاده‌ام، چقدر با شیوه‌ای نو نوشته شده است.

هوش مصنوعی: این خط زیبا و رقم تازه، به نوعی مصیبت یا مشکل است. این تازگی که در نوشته دیده می‌شود، چه مصیبتی را به همراه دارد که این زیبایی به خوبی نمایان شده است؟

هوش مصنوعی: ما به دنبال نشانه‌ای از رحمت خداوند هستیم و می‌خواهیم که آنچه را که در سرنوشت ما نوشته شده، به دست آوریم.

هوش مصنوعی: ای کاش بر چهره تو آن خط زیبا و دلنشین، چه هنری دارد! انگار که قلم خداوند چه اثر بی‌نظیری را نقش زده است.

هوش مصنوعی: دوست و یاری که برایم نامه نوشته، همانند هلالی است که در آسمان می‌درخشد و مانند عیسی، شفابخش و درمانگر مشکلات من است. نامه‌اش همچون شفانامه‌ای برای بیمار ایوب است که مایه تسکین و آرامش من خواهد بود.