شمارهٔ ۳۴۶

هوش مصنوعی: من به سمت تو می‌آیم و هر قدمی که برمی‌دارم، خاک راه تو را به چشم می‌آورم.

هوش مصنوعی: تو زیبایی به ظاهر، اما اخلاق تو زشت است؛ آه! چه کنم؟ ای کاش که اخلاق تو هم همچون جمال تو زیبا بود.

هوش مصنوعی: بخاطر نگرش معیوب برخی افراد، زیبایی خود را به نمایش نگذار، زیرا چشمان آنها درک شایسته‌ای از زیبایی تو ندارند.

هوش مصنوعی: جان و دل من به شدت منتظر وصال و دیدار تو هستند، و من هم با تمام قلب و روح خود این آرزو را دارم که تو را ببینم.

هوش مصنوعی: من به خاطر زیبایی تو از پا درآمده‌ام، پس لطفاً رویت را از من برنگردان. بگذار تمام وجودم در برابر تو فنا شود.

هوش مصنوعی: ای دل، امید نداشته باش که اشک‌های شادیت از چشمانت بازگردد، زیرا آن آب که رفته، هرگز به جوی تو نخواهد برگشت.

هوش مصنوعی: شراب‌دهنده، مرا از مجلس خود دور نکن، زیرا که در اینجا به جام شراب عادت کرده‌ام و چشمم تنها به روی توست.

هوش مصنوعی: گفتی که برای درمان دیوانگی هلالی، به من کمک کن، ای کسی که من به تو بسیار ارادت دارم و بوی مشک تو را همیشه حس می‌کنم.

هوش مصنوعی: تو به خوبی گفته‌ای که هلالی از ماست و من هم از لطف تو به این مقام نائل آمده‌ام.