شمارهٔ ۲۵۱

هوش مصنوعی: زمانی که آن سرو بلند قامت به اوج رسید، من به خاطر زیبایی‌اش از پای درآمدم و روح‌ام بر سر خاکم نشسته است.

هوش مصنوعی: تو از کنارم رفتی و دلم شکسته شد، ای محبوب! دوباره برگرد و با لطفت بر دل زخمی‌ام قدم بگذار.

هوش مصنوعی: تو گفتی که با زیبایی‌ها و ناز و جاذبه‌ات مرا به هلاکت می‌رسی، بنشین و تماشا کن، زیرا امروز من از عشق و دل‌باختگی به تو به شدت در حال نابودی‌ام.

هوش مصنوعی: ما به خاک پای تو خوشحالیم، چون هلالی که بر بالای قبرم قدم نمی‌زند، از روی ناز، که من خود خاک توام.