شمارهٔ ۱۳

هوش مصنوعی: من مشتاق دیدن تو هستم و از تو می‌خواهم که چهره‌ات را به من نشان دهی؛ وگرنه، این آرزو را از دل من ببر و جانم را از این خواسته آزاد کن.

هوش مصنوعی: زندگی من به زلف تو وابسته است، کمتر آنها را شانه کن تا نه تنها رگ جانم آسیب ببیند، بلکه موهای خودت نیز آسیب نبیند.

هوش مصنوعی: زیبایی چهرهٔ یک انسان نیکو، شایستهٔ رفتار بد نیست. پس ای جان من، همچنان که چهره‌ات زیباست، روح خود را نیز زیبا بساز.

هوش مصنوعی: زمانی که به خاک تو تبدیل شدم، مرا زیر پا گذاشتی و این‌گونه مرا به اوج رساندی و از خاک کوی خود به آسمان بردی.

هوش مصنوعی: آن قطرات که صبح بر روی گل‌ها می‌افتاد، ناشی از شرم تو بود که بر زمین آبروی خود را نثار کرد.

هوش مصنوعی: من مرده‌ام و به یک لحظه زندگی دوباره نیاز دارم؛ می‌خواهم نسیم صبح بویی از خود به من هدیه دهد تا بتوانم زندگی تازه‌ای را تجربه کنم.

هوش مصنوعی: بارها به هلالی گفتم که از عشق و محبت خوبان دست بردارد، اما هیچ نتیجه‌ای از صحبت‌هایم نگرفتم.