شمارهٔ ۱۲۶

هوش مصنوعی: در دل شب تار، وقتی که جان و دل من در گریه هستند، لب‌هایم می‌خندند و اشک‌های چشمانم سرازیر می‌شود.

هوش مصنوعی: در کنار من هیچ کس نیست که به حال و روز غم‌انگیزم رسیدگی کند، در تنهایی و غربت من همانند شب‌های غم‌انگیز، همه جا گریه و اندوهی وجود دارد.