بخش ۲۰ - اشارت به عدل و انصاف و ترک جور و اعتساف

هوش مصنوعی: تا جایی که می‌توانی، کسی را آزار نده؛ زیرا افرادی که توانمندتر از تو هستند، بسیار دیدم.

هوش مصنوعی: جهان به خاطر رفتارهای آنها به هم ریخته و در ذهنشان مانند موریانه و مار، زخم و مشکل وجود دارد.

هوش مصنوعی: در گستره‌ی هستی، بسیاری از موجودات زشت و بدسرشت را مشاهده کردم که اساس و پایه‌ی وجودشان بر بدی استوار است.

هوش مصنوعی: چه فایده‌ای به قدرت و زیبایی‌های ظاهری است، وقتی که فردا بار سنگینی بر دوش خواهی داشت؟

هوش مصنوعی: ای گیاه ضعیف، چه امیدی به قوی شدن داری، وقتی که فردا طوفان پاییزی به تو آسیب خواهد زد؟

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که من متوجه شدم که گودرزی و گستهم، که از شخصیت‌های باستانی هستند، استخوان‌های تو را نیز می‌خورند و تو به خاک خواهی رفت. به نوعی بیانگر این است که همه چیز به زمین و خاک خواهد رسید و هیچ چیز از این قاعده مستثنی نیست.

هوش مصنوعی: ای درخت نیکو، تو بر افراشته و سربلند زندگی کن به گونه‌ای که دیگران در سایه‌ات خوش و خرم زندگی کنند.

هوش مصنوعی: به دلسوزی به حال کسانی که دچار سختی و مشکلات شده‌اند بپرداز، و خودت را در مسیر افراد موفق و فکرهای منفی غرق نکن.

هوش مصنوعی: در دام این سرزمین خائن نباش، بلکه از نیک‌نامی و بزرگی خداوند دنیا بهره‌مند شو.

هوش مصنوعی: نیک و بد را از یکدیگر تفکیک کن؛ در واقع نتیجه هر کاری که انجام می‌دهی، به دنبالش خواهد بود.