بخش ۱۵ - حکایت

هوش مصنوعی: شنیدم که فریدون، با قدرت و هوش خود، هرگز از خواب راحت بهره‌مند نشد و شب‌ها به خاطر درد و غم، چشمانش بسته نمی‌شد.

هوش مصنوعی: در صبح زود به جمعی از خواص و نزدیکان خود گفت که دیشب به خاطر کارهایم حاکمیت و توجه خاصی به من نشان دادند.

هوش مصنوعی: بی‌شک ناله‌ای از درد برآمده است از دل یک ناتوان، ولی آن مرد خوابیده توجهی به این ناله نمی‌کند.

هوش مصنوعی: وقتی که انسان از ظلم به مظلوم غفلت کند، درد و رنج او به گوش من رسیده و احساس سنگینی آن را بر دوشم می‌کشم.