شمارهٔ ۳۳۱

حزین لاهیجی » غزلیات ناتمام » شمارهٔ ۳۳۱

دارم گل زخمی به جگر تازه و تر، های

ای دل، بزن از سینه صفیری به اثر، های

بر بوم و برم تاخته سیلاب حوادث

از خانه خرابان توام، های هنر، های

آرام وطن گر سفری شد، عجبی نیست

ما را که چو دل، رفته عزیزی به سفر، های

شمارهٔ ۳۳۰: نشد از گریهٔ مستانه ساقی، دل کنم خالی شمارهٔ ۳۳۲: ای که بر دیدهٔ اغیار خرامی داری

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: پروژهٔ بازبینی OCR

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

دارم گل زخمی به جگر تازه و تر، های

ای دل، بزن از سینه صفیری به اثر، های

هوش مصنوعی: دارم دلی پر از درد که زخم‌هایش تازه است، ای دل، از عمق وجود خود ناله‌ای بلند سر بده.

بر بوم و برم تاخته سیلاب حوادث

از خانه خرابان توام، های هنر، های

هوش مصنوعی: در میان حوادث و بحران‌های زندگی، همچون سیلابی بر دیوار و هستی‌ام حمله‌ور شده است و من به خاطر این ویرانی‌ها، از هنر و زیبایی‌ها ناامید و دلسرد شده‌ام.

آرام وطن گر سفری شد، عجبی نیست

ما را که چو دل، رفته عزیزی به سفر، های

هوش مصنوعی: اگر وطن آرام باشد و کسی به سفر برود، عجبی ندارد که ما هم چون دلمان که گاهی عزیزان را به سفر می‌فرستد، دلتنگی و حسرت را تجربه کنیم.