شمارهٔ ۳۲۰

هوش مصنوعی: به خاطر تحمل سختی‌های زندگی، بار سنگینی بر دوش دارم که جانم به زحمت به لب رسیده است.

هوش مصنوعی: شب غفلت گذشته است و من دیگر نمی‌توانم به ستاره‌ها اعتماد کنم. حالا باید مراقب باشم و چشم بیداری داشته باشم تا از چه کسی باید استفاده کرد و به چه کسی باید تکیه کرد.