شمارهٔ ۳۰۲

هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که شراب می‌نوشد و از نظر تو دور می‌شود. تو با چشمان خود به من ظلم می‌کنی و من از خودم جدا می‌شوم، در حالی که زیبایی مژگان تو مرا وادار به تسلیم می‌کند.

هوش مصنوعی: صبر و توانایی من مانند کوه محکمی است که نمی‌شکند، اما وقتی که تو با سبکی و زیبایی‌ات می‌گذری، همه چیز را تحت تأثیر قرار می‌دهی و مرا به فکر وادار می‌کنی.